فسق ( fosaq ) ص . ع . رجل فسق : مرد پيوسته تباهكار بىفرمان ناراست كردار . و يا فسق يعنى اى فاسق . فسقة ( fasaqat ) ع . ج . فاسق . فسقه ( fasaqe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان فاسق و فاجر و بدكردار . فسقية ( fesqiyyat ) و ( fasqiyyat ) ا . ع . حوض . و آن جاى از خانه كه در وى دست و روى شويند . و هر چيز آراسته و زيبا . و چشمهء مصنوعى . فسكل ( feskel ) ص . ع . رجل فسكل : مرد كمينهء كاهل و فرومايه . و مرد پس مانده و پيرو . فسكل ( feskel ) و ( foskol ) ا . ع . اسبى كه در ميدان سپس همهء اسبان رهان آيد . فسكلة ( faskalat ) م . ع . فسكل فسكلة : درنگ كرد و پس ماند و پيرو گرديد . و فسكله فلان : پيرو گردانيد او را فلان ( لازم و متعدى ) . فسكول ( foskul ) و ( feskavl ) ا . ع . اسب رهان كه در ميدان سپس همهء اسبان آيد . فسكول ( foskul ) و ( feskul ) ص . ع . رجل فسكول : مرد پس مانده و پيرو . و كذلك : رجل فسكول . فسل ( fasl ) ا . ع . شاخهء رز نشاندنى . فسل ( fasl ) ص . ع . رجل فسل : مرد رذل فرومايهء ناكس . ج : افسل و فسول و فسال و فسل ( fosl ) و فسولة و فسلاء . فسل ( fasl ) م . ع . فسل الصبى فسلا ( از باب نصر ) : از شير باز كرد آن كودك را . فسل ( fesl ) ا . ع . گول و احمق و نادان . فسل ( fosl ) و فسلاء ( fosal ' ) ع . ج . فسل . فسلان ( fosl n ) ع . ج . فسيلة . فسلة ( faslat ) ا . ع . شاخ خرد خرمابن . فسله ( fasle ) ا . پ . رمهء اسبان و فسيله . فسله ( fesle ) ا . پ . افسانه . و تاريخ . و مشابهت و مانندگى . فسليون ( fasliyun ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسفرزه و بزرقطونا . فسن ( fasan ) و ( fesan ) ا . پ . فسان و سنگى كه بدان تيغ و كارد و شمشير تيز كنند . فسنجان ( fasenj n ) ا . پ . نوعى از خورش كه از مغز گردو و ناردان و گوشت ترتيب دهند و فسوجن نيز گويند . فسو ( fasv ) ا . ع . لقب گروهى از تازيان . فسو ( fasv ) م . ع . فسافسوا و فساء . مر . فساء . فسو ( fasovv ) ص . ع . بسيار گوزوگند . فسوات ( fasav t ) ع . ج . فسوة . و فسوات الضباع : نوعى از سماروغ . فسوة ( fasvat ) ا . ع . يك بار تيز دادن . و فسوة الضبع : نوعى از سماروغ . ج : فسوات الضباع . فسوجن ( fosujan ) ا . پ . نوعى از خورش كه فسنجان نيز گويند . فسود ( fosud ) م . ع . فسد فسادا و فسودا . مر . فساد . فسوس ( fasus ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام شهرى كه پايتخت دقيانوس بوده . فسوس ( fesus ) ا . پ . زيركى . و ظرافت و بذله‌گوئى . و سخريه و استهزا و لاغ . و دريغ و حسرت و تأسف . و اغوا . و بيرون شدگى از راه سلامت و رستگارى . و سرزنش و ملامت . و گناه و جرم . و بهتان . و بازى . و قمار . و لهو و لعب . و آزار و جفا . و اندوه و غم . و فسوس كردن : طعنه زدن و شماتت كردن . و ريشخند كردن و سخريه نمودن و استهزا كردن . فسوس ( fesus ) پ . كلمهء تأسف بمعنى افسوس و آه و دريغ . فسوسكارى ( fesus - k ri ) ا . پ . مرصع كارى . و منبت كارى . فسوسيدن ( fesusidan ) ف ل و م . پ . دريغ و تأسف خوردن و از پس چيزى آه كشيدن و حسرت كردن و از براى چيزى غم خوردن . و استهزا كردن و مسخره كردن . و اغوا كردن . و گمراه نمودن . و بيراهى كردن . و گمراه شدن . و بگمراهى دلالت كردن . فسوق ( fosuq ) م . ع . فسق فسقا و فسوقا . مر . فسق . فسوق ( fosuq ) ا . ع . ترك اوامر خداى تعالى و عصيان و بيرون‌شدگى از راه حق . و نافرمانى . و زناكارى . و كذب و دروغ . قوله تعالى : وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ اى الكذب . فسول ( fosul ) و فسولة ( fosulat ) ص . ع . ج . فسل . فسولة ( fosulat ) م . ع . فسل فسالة و فسولة . مر . فسالة . فسون ( fosun ) ا . پ . مكر و حيله و تزوير . و افسون و شونست و جادو . و كلماتى كه افسونگران و عزايم خوانان و ساحران جهة مقاصد خود خوانند و نويسند . فسونا ( fosun ) ا . پ . جادوگر و افسونگر و ساحر . فسونگرى ( fosun - gari ) ا . پ . جادوگرى و سحر . و نيرنگ و افسون . فسيبانيدن ( fasib nidan ) و فسيبيدن ( fasibidan ) ف ل . پ . يدك كشيدن اسب . فسيح ( fasih ) ص . ع . مكان فسيح : جاى فراخ و وسيع . فسيخ ( fasix ) ا . ع . كسى كه بحاجت خود نرسد و صلاح كار را نشايد . فسيد ( fasid ) ص . ع . تباه . ج : فسدى ( fasd ) .